alt
alt

 

dr Magdalena Mularczyk
kierownik działu dokumentacji
magdalena.mularczyk@uwr.edu.pl

WYBRANE PUBLIKACJE

Urodziłam się we Wrocławiu i spędziłam tutaj całe moje dotychczasowe życie. Dziadkowie ze strony mamy przybyli do stolicy Dolnego Śląska w 1946 roku z Zagórza koło Sanoka, położonego na granicy Bieszczadów [LINK DO ROZDZIAŁU "MOJA GALICJA"], babcia zaś ze strony ojca – z Opatowa niedaleko Sandomierza. Wychowałam się w Śródmieściu, 20 minut na piechotę od Ogrodu Botanicznego, który często odwiedzałam razem z rodzicami. Chodziłam do Szkoły Podstawowej nr 1, dawnej Pestalozzischule, przy ul Nowowiejskiej, później do II Liceum Ogólnokształcącego im. Piastów Śląskich, niegdysiejszego Maria-Magdalenen-Gymnasium, przy ul. Juliusza i Ethel Rosenbergów (dzisiaj Parkowa). Były to szkoły z długimi tradycjami, zwłaszcza gimnazjum, którego początki jako placówki edukacyjnej sięgały XIII wieku. Oczywiście po wojnie nikt tego dziedzictwa nie przejął. W samych budynkach zachował się jednak swego rodzaju genius loci.

Zawsze pociągała mnie przyroda, ale ponieważ nie widziałam się w roli nauczycielki, po maturze nie wybrałam studiów biologicznych, lecz rolnicze. Po ich ukończeniu zostałam przyjęta na staż asystencki w Zakładzie Sadownictwa wrocławskiej Akademii Rolniczej. Jednak po kilku miesiącach przyszła na świat moja pierwsza córka, a w rok później druga, co zmusiło mnie do rezygnacji z kariery naukowej na uczelni. Przez parę lat zajmowałam się wychowywaniem dzieci, aż wreszcie pamiętnego dnia 16 lipca 1986 roku rozpoczęłam pracę w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie jestem do dziś. Co prawda, z 2,5-letnią przerwą z powodu urodzenia trzeciego dziecka, tym razem syna.

Początki pracy w alpinarium, kierowanym wówczas przez moją nieocenioną Koleżankę Anię Kałużę, były skromne. Jak każdy nowo przyjęty magister zaczynałam od wyrywania chwastów. Później dostałam "zadanie bojowe" obsadzenia nowej części alpinarium z ekspozycją skał Dolnego Śląska. Uroczyste otwarcie tego działu odbyło się w październiku 1992 roku.

Dwa lata później pan dyrektor, dr hab. Tomasz Nowak, położył na moim biurku kilkusetstronicowy plik odbitek ze starych niemieckich [LINK DO ROZDZIAŁU "MÓJ NIEMIECKI"] publikacji i zażyczył sobie, żebym z tego zrobiła 20-minutowy referat. To oczywiście przekraczało moje możliwości – prelekcja dotycząca najdawniejszej historii Ogrodu trwała ponad dwie godziny i jeszcze nie wyczerpała tematu. Została później powtórzona na forum Wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Botanicznego i wtedy pan dyrektor zaproponował mi napisanie rozprawy doktorskiej o niemieckim etapie dziejów Ogrodu. Praca pt. „Historia Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wrocławskiego, część I: 1811–1945” została opublikowana w 1998 roku w tomie 7 „Prac Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wrocławskiego”. Na jej podstawie w 1999 roku uzyskałam stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii botaniki, przyznany przez Instytut Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Zainteresowanych dziejami wrocławskiego Ogrodu Botanicznego zapraszam do obejrzenia poświęconej im strony [LINK DO PRZEWODNIKA PO OGRODZIE]

Przez kilka następnych lat prowadziłam dział generatywnego rozmnażania roślin, to znaczy wysiewałam nasiona otrzymane drogą wymiany z innymi ogrodami botanicznymi z całego świata, a uzyskane w ten sposób rośliny przekazywałam innym działom Ogrodu do dalszej uprawy.

Obecnie moją główną funkcją jest uzupełnianie i weryfikowanie komputerowego słownika nazw roślin, z którego korzystają kierownicy poszczególnych działów przy tworzeniu baz danych o roślinach znajdujących się w ich kolekcjach. Poza tym zajmuję się nadal sprowadzaniem nasion, pośredniczę w kontaktach z różnymi instytucjami niemieckimi, m.in. Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina, Deutsche Efeu-Gesellschaft, Deutsche Rhododendron-Gesellschaft, Deutsche Fuchsien-Gesellschaft, prowadzę korespondencję w języku niemieckim i oprowadzam po Ogrodzie niemieckojęzycznych gości. Opiekuję się też stypendystkami z Lwowskiego Ogrodu Botanicznego [LINK do Ogrodu Lwowskiego], które od 2003 roku przyjeżdżają do nas na kilkumiesięczne staże zawodowe. Od 2006 do 2012 roku razem z red. Wojciechem Chądzyńskim, znanym wrocławskim dziennikarzem, redagowałam pismo Ogrodu Botanicznego „Ogród Wita” [LINK DO GAZETKI]. Jestem też od ponad 10 lat oddziałowym społecznym inspektorem pracy.

Od 1995 roku należę do Polskiego Towarzystwa Botanicznego, w którym w latach 2001–2007 oraz od 2010 roku do dziś (2016) pełnię funkcję sekretarza Oddziału Wrocławskiego. Uczestniczę głównie w pracach Sekcji Historii Botaniki. Ponadto jestem członkiem Komisji Historii Nauk Przyrodniczych Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN. Działam również w Stowarzyszeniu Absolwentów Uniwersytetu Przyrodniczego.

Mój mąż Leszek jest absolwentem Politechniki Wrocławskiej, specjalistą w zakresie budowy statków śródlądowych, pracującym jednak w innym zawodzie. Interesuje się marynistyką, w wolnym czasie majsterkuje, buduje modele statków, uprawia kolarstwo i kajakarstwo. Najstarsza córka, Agnieszka, ukończyła studia na Wydziale Nauk o Żywności Akademii Rolniczej we Wrocławiu, obroniła pracę doktorską (2009), pracowała na uczelni jako asystent, a następnie przeniosła się do zakładów przemysłu spożywczego. Druga córka, Krystyna, po ukończeniu studiów informatycznych na Politechnice Wrocławskiej wyemigrowała do Kanady, a następnie do USA, gdzie pracuje w firmie Microsoft. Syn Maciej ukończył filologię słowiańską (profil ukraiński) na Uniwersytecie Wrocławskim.

 

COPYRIGHT © Daniel Skarżyński 2008Sebastian Gąsior 2016