Zimowe weekendy w Ogrodzie Botanicznym
Bluszczowa serenada - 27–28 stycznia, 10–12 i 17–18 lutego 2018

doniczka z roślinami trzymana w dwuch dłoniach W PROGRAMIE:
Zwiedzanie z przewodnikiem Kolekcji Narodowej rodzaju Hedera (bluszcz)– w godz. 8–15, wejście o każdej pełnej godzinie (oprowadzanie ok. 30 minut), obowiązują zapisy.

DODATKOWE ATRAKCJE:
Kolekcja Narodowa rodziny Bromeliaceae
Kolekcje Narodowe roślin wodnych
Kolekcja tropikalnych roślin użytkowych
Kolekcja paproci
Wystawy: "Sukulenty Afryki", "Sukulenty Meksyku"
Panorama Natury
Obserwacje ptaków odwiedzających Ogród zimą

Kolekcja Narodowa rodzaju Hedera

Kolekcja bluszczy (Hedera) znajdująca się w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wrocławskiego jest największą, unikatową i wzorcową kolekcją tego rodzaju w Polsce. Została założona w 1987 r. Zbiór mieści się w dwóch szklarniach ekspozycyjnych. W pierwszej z nich odmiany posadzone są w porządku alfabetycznym na parapetach. W drugiej szklarni bluszcze rosną w pojemnikach ustawionych w boksach tematycznych. Kolekcja bluszczy naszego Ogrodu w roku 2011 została pozytywnie zweryfikowana przez komisję powołaną przez Polskie Towarzystwo Ogrodów Botanicznych i uzyskała status Kolekcji Narodowej. Ogród prowadzi także badania nad aklimatyzacją odmian, uprawiając je w gruncie oraz w pojemnikach hydroponicznych. Obecnie kolekcja liczy 17 gatunków i ponad 650 odmian, głównie pochodzących od bluszczu pospolitego.

Bluszcze to bardzo interesująca grupa wiecznie zielonych pnączy wykorzystywanych w ogrodach, również jako rośliny okrywowe. Ze względów dekoracyjnych uprawiane są także w mieszkaniach.

Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) jest samoczepnym, zawsze zielonym pnączem należącym do rodziny araliowatych (Araliaceae). We florze Polski jest jedynym przedstawicielem tej rodziny. Charakterystyczne dla bluszczu, a rzadko występujące w naturze, jest zjawisko tworzenia się dwojakiego rodzaju liści, zwane heterofilią (różnolistnością). Pędy wegetatywne płożą się lub pną, są długie (nawet do 25 m) i giętkie. Pokrywają je gwiazdkowate włoski. Bluszcz silnie przytwierdza się do podpór za pomocą korzeni czepnych. Liście na pędach wegetatywnych są pojedyncze, 3–5-klapowe. Pędy generatywne są nagie, sztywne i wyprostowane oraz odstają od podpór. Wyrastające na nich liście są jajowate lub romboidalne, bez wyraźnych klap. Na pędach generatywnych pojawiają się zielonożółte lub białozielone kwiaty. Kwitnienie przypada na wrzesień–październik. Kwiaty są drobne, obupłciowe, pięciokrotne, zebrane po 3–10 sztuk. w główkowate grona o średnicy 2–5 cm, zlokalizowane w szczytowej części rośliny. Pachną dość nieprzyjemnie, ale za to zwabiają dużo owadów, pszczoły chętnie raczą się późnojesiennym pożytkiem. Kwitnienie trwa około miesiąca. Owocem jest kulisty pestkowiec wielkości nasienia grochu. Żywiczna owocnia zawiera 2–5 nasion. Owoce są początkowo zielonkawofioletowe, potem czarnogranatowe z sinym woskowym nalotem. Dojrzewają w następnym roku po kwitnieniu, w marcu–kwietniu. Dla człowieka, a szczególnie dla dzieci, są trujące. Natomiast nie są szkodliwe dla ptaków, lubią je pliszki, szpaki i drozdy.

Organizator:
Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wrocławskiego, ul. Sienkiewicza 23, 50-335 Wrocław
Kontakt:
Wioletta Foremska
e-mail: wioletta.foremska@uwr.edu.pl



POWRÓT DO MENU